Trine-Lise i USA

Søndag for over 1 veke sida var eg på slalom for første gong i USA. Eg er med i ein ski-club på skulen, så det var denne klubben som hadde arrangert turen. Me reiste ein full buss oppover, så det var ein god gjeng. Snowshoe (skibakken) som me skulle til låg ca. 3 timar frå Parkersburg. Mange av dei som reiste hadde aldri stått på ski før, så dei måtte ta privat undervisning. Men for nordmenn som er født med ski på beina, klarte eg meg godt uten det.

Eg tykte det var mange bakkar (kan vel ikkje bli så mykje mindre enn Kleppa), men for Dario som er vandt med Alpene, var det ikkje fult like mange. Det var likevel ein fantastisk fin dag, med strålandes sol.

• Fredag var eg ute med nokon venner av søstra mi og av meg på ein japansk restaurant. Me hadde ein eigen kokk som sto i midten av bordet og lagde maten me ville. Han var kjempe morosom. og kaste mat i munnen på oss. Det var utruleg kult!
• Laurdag var reiste Viivi og eg på shopping.
• Søndag skulle Viivi opptre i kyrkja, så då var eg med familien hennas for å høyre ho. Ho spelte piano og sang på finsk. Var utruleg imponerande! Om kvelden overnatta eg hos ho.
• Har begynt med nytt semester: nye fag og lærarar...

Denne helga er det AFS-camp. Så i dag skal eg reise til ein an vertsfamilie 30 minutt fra Parkersburg for å bu der denne helga. I måro skal eg gå på skulen der og holde presentasjonar om Norge. Ellers skal eg møte alle utvekslingsstudentane i området igjen, så det bli kos. Søndag skal eg på ski med ski-club på skulen. (Sandra: eg skal stå på slalom..ikkje langrenn, ikkje telemark) haha.

Reise fra venner og familie. Komme til ein ny plass der du ikkje kjenner nokon, og ta del i ein familie som du berre har pratt så smått med på mail. Byrje på ein skule, som for min del har eit elevtal nesten like stort som plassen eg er fra. Desse tankane er ganske skumle, og det gjaldt også for meg. Men så har det seg slik at berre dei som tar sjansen, kan finne ut kor langt det er mogleg å gå. Ein lerer sa utruleg masse ved å reise som utvekslingsstudent. Ein må heile tida ta beslutningar "skal, skal ikkje" og ta ansvar pa ein an måte enn kva ein gjer når ein er heime hos mamma og pappa. Dette gjer at ein veks masse og vert meir sjølvstendig. Når ein er så langt vekke lerer ein og verkeleg å sette pris på det ein har og kor mykje familie og venner betyr for deg. Eg føler meg så utruleg heldig at eg får oppleve alt det eg får, og har ikkje angra eit sekund på at eg reiste. Eg oppmodar alle å ta eit år som utvekslingsstudent, det er eit minne for livet!

Om de har spørsmal om noko fra året mitt her borte eller ynskjer å sende inn ein kommentar, er det berre koseleg!

My American Family 

Eg har lyst å byrje med ein sport no til våren. Men klarar ikkje heilt å bestemme meg for kva eg skal gjere. Så tirsdag reiste eg på crew practise for å sjå kva det var. (For dei som maatte lure: crew er roing). Det var veldig hardt, alle musklar har fått køyrt seg dei tre dagane eg var på trening.  Men det var også kjempe kjekt!  Tingen er berre at crew er veldig seriøst, alt for seriøst. Det er 5 treningar i veka (som varar 2-3 timar), og det er to månader til sesongen startar. Når den startar er det masse reising til konkuransar og slikt. Så trur det blir litt for travelt med tanke på at eg vil gjere andre ting medan eg er her.. Det er ein ting eg ikkje heilt likar med skulesporten her i USA: at du maa gi "heile livet" ditt til den eine sporten. Spesielt når du er utvekslingsstudent ynskjer du gjere forskjellige ting når du først er her.

Sidan me hadde 4 snow days forgje veke har me utvida semesteret vårt med 3 dagar (buhu). Det vil sei at torsdag om ei veke vil bli min siste dag dette semesteret, i staden for denne fredagen. Det flotte er at dei ikkje kan utvide det kommande semesteret for seniorane, sidan det er bestemt at graduation vil bli 28.Mai.

1. Crafts

2. P.E
 
- LUNSH

3. History

4. Psykology

Måndags ettermiddag byrja det å snø, så sidan har me hatt fri frå skulen. Det er ikkje snø på hovudvegane, men det er litt på sidevegane, noko som gjer at skulebussen  ikkje kjem fram. Med andre ord blir skulen stengt og eleavne får fri. Jippi! Så dagane mine denne veka har stort sett gått i aking, shopping, venne og overnattingsbesøk.












Alle elvane får ein telefon om kvelden at det ikkje vert skule neste dag + at det står på den lokale tv-kanalen, ubeskriveleg god følelse!

Chicago er den tredje største byen i USA. Så det var veldig kjekt å komme til ein skikkeleg storby. Byen går under kallenamnet "the windy city", og me fekk ein smakebit av det medan me var der. Sjølv om det var litt kaldt var det veldig koseleg å gå i julegatene som var dekorert med lys medan snøen lava ned. 

              


Medan ein er i Chicago er det eit must å prøve Chicago pizza. Det er ein pizza som kun er å få i Chiacgo, og smakar heilt fantastisk. Så fantastisk at eg vil tørre å seie at det er den beste pizzaen eg har smakt.  Den er ca. 3 cm tjukk og er fyllt med masse ost, tomatsaus og anna fyll ein måtte ønske. Liknar litt på ein pai. "Delicious"





The manificent mile er reine shopping paradiset. Her får du alle merkevarer frå H&M og Zara til Chanel og Burberry. Så her slo me oss litt lause, sjølv om bankkontoen kunne sett verre ut etter fleire timar her. 


                                                                          
                                                                                





















Willis tower er den høgste bygningen i USA med sine 442 meter. Fra toppen kunne du sjå ut over heile Chicago city. Dei hadde ein glass boks som ein kunne gå ut på, og ein kunne sjå rett ned. Det var utruleg kult!